Pałac ks. Czartoryskich Wyróżniony

palac
Do rezydencji prowadzi piękna, czterorzędowa aleja lipowa, zwana Królewską, dochodząca do dziedzińca przedniego. Od tej strony widoczna jest fosa oraz umieszczone w rogach dwie kordegardy.

Dawniej, w niewielkim oddaleniu od fosy i bramy, ciągnęły się stajnie i powozownia. Dalej pojedyncza aleja lipowa wiedzie aż do głównej bramy i na dziedziniec honorowy z owalnym gazonem i basenem z fontanną. Obszerny pierwszy dziedziniec zamyka brama wjazdowa. Z dwóch stron ograniczają go rozbudowane i przebudowane oficyny oraz pałac, który znacznie odbiega od lekkiej bryły przedstawianej na rycinach z przełomu XVIII i XIX w. autorstwa J. P. Norblina, Z. Vogla czy też akwarel K. Czartoryskiego z 1842 r. Widoczne są tam tylko boniowania parteru oraz korynckie i jońskie pilastry akcentujące podziały I i II piętra. Z zewnętrznych schodów wiodących na I piętro pozostały tylko grupy aniołków, przeniesione na taras oraz elementy środkowych arkad z fragmentami starej kamieniarki, tj. głowy króla, królowej i rycerza, a także ozdoby rokokowe na wolutach arkad. Do pałacu prowadzi wejście usytuowane w podcieniach balkonu. Sień jest o przepięknej zabudowie kolumnowej. Po stronie prawej i lewej w niszach stoją kamienne, monumentalne rzeźby. Od krzyżowo sklepionej sieni wykutej z piaskowca drzwi prowadzą do obszernej klatki schodowej z wielkimi żelaznymi schodami z 1859 r. Zajmują one przestrzeń dawnych reprezentacyjnych pomieszczeń parteru i pięter.
Obecnie na pierwszym piętrze znajduje się sala kamienna zawierająca dekoracje z różnych epok. Posadzka z płyt marmurowych sięga początków XVIII w. i stąd pochodzi tradycyjna nazwa Sala Kamienna. Sposób zdobienia fasety i niektóre jej motywy wskazują na styl regencji z XVIII w. Umieszczone na ścianach między podwójnymi pilastrami korynckimi, wykonane w płaskorzeźbie gipsowej podobizny różnych instrumentów otoczone kwiatami i powiązane szarfami są pochodzenia późniejszego i dały dodatkową nazwę: Sala Muzyczna. Prawdopodobnie zostały one wykonane na początku XIX w. w okresie odbudowy po spaleniu tej części pałacu w 1858 r. Obok znajduje się Sala Gotycka, przebudowana po pożarze w 1858 r. z dawnej Sali Złotej na kaplicę dla Instytutu Wychowania Panien. Jej wnętrze, łącznie z całkowitym urządzeniem kaplicy w stylu gotyku angielskiego, zaprojektował J. Ankiewicz. Na drugim piętrze znajduje się sala zwana Rycerską. Jej dekoracja utrzymana jest w stylu późnego klasycyzmu i prawdopodobnie pochodzi z okresu istnienia Instytutu Wychowania Panien. W tym czasie mieściła się tutaj kaplica prawosławna. W skrzydle budowanym w pierwszej połowie XIX w. znajdują się dwie sale, na parterze Sala Kolumnowa z 12 kolumnami doryckimi pośrodku i na piętrze sala balowa z I poł. XIX w., z bogatą dekoracją sztukateryjną ścian i sufitu w stylu Ludwika Filipa.

Czytany 987 razy
Więcej w tej kategorii: Dom Gotycki »

Wydarzenia

 ◄◄ 
 ◄ 
 ►► 
 ► 
listopad 2017
Pn Wt Śr Cz Pt So N
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30

Newsletter

Licznik odwiedzin

089730
Dzisiaj
W tym tygodniu
W tym miesiącu
Wszystkie wizyty
23
69
683
89730

Twój IP: 23.20.162.200
Czas: 2017-11-20 01:14:47
Visitors Counter

Serwis współfinansowany ze środków Unii EuropejskiejzEuropejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Lubelskiego na lata 2007- 2013 w celu dokonania promocji projektu 17/09-WND-RPLU07.01.00-06-018/09 pt. "Rewaloryzacja i konserwacja Domku Żółtego i części Pałacu ks. Czartoryskich w Puławach z przeznaczeniem na cele kulturalno- turystyczne"